கதை எழுதும் கலை — என் படைப்புப் பயணம்

ஒவ்வொரு கதையும் அறையைவிட்டு அகல மறுக்கும் ஒரே ஒரு காட்சியிலிருந்து தொடங்குகிறது.

கதை எப்படி பிறக்கிறது?

ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு தூண்டுதலில் ஆரம்பிக்கிறது. "ஆனால் உணர்கிறேன்" எனது கதை ஒரு காட்சியில் பிறந்தது — பாரசீக சந்தையில் இரண்டு அந்நியர்கள், நூற்றாண்டுகளின் இடைவெளியைக் கடந்து, ஒரு பார்வையால் இணைக்கப்படுகிறார்கள்.

என் எழுத்து முறை

நான் முதலில் ஒரு உணர்வை அல்லது படத்தை மனதில் பிடிக்கிறேன். பிறகு அந்த உணர்வைச் சுற்றி கதாபாத்திரங்களை உருவாக்குகிறேன். கடைசியாக கதையின் கட்டமைப்பை அமைக்கிறேன்.

மொழியின் பங்கு

தமிழில் எழுதுவதில் ஒரு தனித்துவ அழகு உண்டு. பழந்தமிழின் கம்பீரமும் நவீன தமிழின் எளிமையும் — இரண்டையும் கலந்து எழுதுவது ஒரு சவாலான கலை.

"ஆனால் உணர்கிறேன்" கதையில், பாரசீக காலகட்ட காட்சிகளுக்கு இலக்கிய தமிழையும், நவீன காட்சிகளுக்கு எளிய தமிழையும் பயன்படுத்தினேன்.

ஆரம்பிக்கும் எழுத்தாளர்களுக்கு

தினமும் எழுதுங்கள் — தரம் பற்றி கவலைப்படாதீர்கள். முதல் வரைவு எப்போதும் மோசமாகத்தான் இருக்கும். திருத்தமே உண்மையான எழுத்து.

படியுங்கள் — நிறைய படியுங்கள். புதுமைப்பித்தன், ஜெயகாந்தன், சுஜாதா, ஜெயமோகன் — இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு பாணியில் தமிழ் புனைகதையை வளப்படுத்தியுள்ளனர்.

எழுத்து என்பது சிந்தனையின் கண்ணாடி.

நீ ஒருபோதும் ஒரு கதையைக் கண்டுபிடிப்பதில்லை; பிடிவாதமான ஒரு காட்சியை போதுமான தூரம் பின்தொடர்கிறாய், மீதியை அது உனக்குக் கொடுத்துவிடுகிறது.